Perfil de Awirutทำเพื่อเพื่อน ทำเพื่อพี่...FotosBlogListasMás ![]() | Ayuda |
|
17 octubre Meeting 14602/3 ถึงเพื่อนๆทุกคน หลังจากมีตติ้งครั้งที่สองที่ผ่านมา ณ ครัวพฤกษา
บ่นกันมามากว่า ไกลบ้าง พื้นไม่แน่นมาก(เต้นได้ไม่เต็มที่)ก็ครั้งหน้านี้
เพื่อนๆบอกว่าเพลงเก่าไม่ว่าขอให้พิ้นแน่นไว้ก่อน ก็เตรียมวอมร่างกายไว้เลยนะครับ
สำหรับนักดื่มก็เตรียมตับให้พร้อม น้องร้องดื่มน้ำอุ่นนะ รักษาสุขภาพเสียงด้วย
เวลาร้องเพลงนานมากหกชั่วโมงนะ นักเต้นมาลดน้ำหนักกัน กำหนดวันออกมาแล้วนะครับ
วันเสาร์ที่17พฤศจิกายน2550ส่วนสถานที่นั้นคงไปแถวๆพระรามสาม ยังไงเพื่อนๆ
แนะนำกันเข้ามาได้นะครับ ส่วนเพื่อนๆคนไหน ติดปัญหาในวันดังกล่าว
แจ้งมาได้นะครับ เดี๋ยวได้พิจารณาวันใหม่ สำหรับค่าใช้จ่ายครั้งที่แล้ว
ค่าสุราเอาเงินเก็บออกให้1,000เก็บจากเพื่อนๆคนละ400บาท หักค่าใช้จ่ายออกมาแล้วเหลือ
1600บาท รวมกับเงินเก็บก้อนสุดท้าย2300บาท ร่วมเป็น3,900นะครับ
ครั้งที่สามนี้เพื่อนๆอย่าลืมไปหาสถานที่มานะครับ เดี๋ยวผมจะได้แจ้งให้เพื่อนๆทราบ
แล้วจองสถานที่ไว้ ใครแนะนำที่พอที่จะเก็บบรรดาเพื่อนๆเราได้(ดูจากครั้งที่แล้วนะครับ)
ให้โพสไว้ในสเปลซ Hi5 อีเมลล์นะครับเพื่อความรวดเร็วหรือโทรมาก็ได้
ยิ่งมาก็ได้เช่นกัน เดี๋ยวโทรกลับครับ 19 agosto MEETING14602/2ประกาศ ถึงเพื่อนๆทุกคน วันเสาร์ที่15กันยายน2550 เป็นวันจัดมีตติ่งครั้งที่สองของรุ่นเรานะครับครั้งนี้คิดว่าเราไม่ได้สนุกสนานด้วยกันมานานแล้ว เราน่าจะไปมีตติ่งให้มันสนุกกันไปเลยมาย้อนความหลังกันหน่อยดีไหม ไปร้องคาราโอเกะกันนะ อยากให้เพื่อนๆ ช่วยแสดงความคิดเห็นหน่อยว่าจะไปที่ไหนกันดี วันที่ชัวร์แล้วนะ บอกต่อๆกันด้วยนะเพื่อนๆหวังว่าเพื่อนๆจะมากันพร้อมหน้านะ คิดถึงทุกๆคนเลยนะ02 agosto สัมมนาพาปลิ้นซ์ Vol.5 "เพื่อนข้ากินเหล้าเคล้าผืนทราย ตัวข้ายอมตายคาวง" ถึงแม้ว่าพาปลิ้นซ์ครั้งนี้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ของเราจะไปกันน้อย
แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความสนุกของเราน้อยลงไปเลย
แถมยังทำให้เราได้ทำให้สมกับคำว่าพาปลิ้นซ์ได้อย่างแท้จริง
ทีมงานสายเหล้าได้เจ้าของฉายาลำยองออกโรงเองเลยปีนี้
สายไพ่ของเราก็สู้กันไม่ยอมเลิกเลย จนวินาทีสุดท้าย
++พี่เบ้นซ์ผู้เปิดตำนานพาปลิ้นซ์เลิกงานมาเปลี่ยนเป็นชุดพาปลิ้นซ์
เล่นไพ่ ลงทะเล นอน ชุดเดียวไม่เปลี่ยน เปลี่ยนชุดใหม่เอาคืนสุดท้าย
++เพื่อนแจงเจ้าของตำนานลำยองตั้งแต่ปีหนึ่งที่รู้จักกันมา
เมาตั้งแต่วันแรกจนวันกลับ ทำลายสถิติ 12ชั่วโมงของเพื่อนบอย
เมื่อปีที่แล้วได้สำเร็จ ของการเปิดตัวในงานสัมมนาพาปลิ้นซ์เป็นครั้งแรก
++เพื่อนจิวปีนี้ดวงเล่นไพ่ก็ยังคงกู้กลับคืนไม่ได้ หลังจากที่สัมมนาพาปลิ้นซ์
ครั้งที่แล้วเสียไปอย่างมาก ปีนี้ก็ไม่ได้มาเที่ยวฟรีอีกเช่นเคย
++เพื่อนแนตมาฟรี กลับไปลงอ่าง อาบน้ำ นวด แล้วนาบ
ได้ไม่รู้กี่รอบ ดวงแข็งจริง ดวงแข็งอย่างนี้ต้องให้เพื่อนตามาสยบ
++เพื่อนก้อง(เต่า) เพื่อนเจ็ท ผู้ร่วมชะตาเดียวกันในครั้งนี้
++เพื่อนบอยทิ้งสายแข็งมาอยู่กับทีมงานสว่างคาวง
++เพื่อนเอกรู้จักคำว่าเล่นไพ่ใช้หนี้เป็นครั้งแรก แถมเป็นผู้เปิดตำนาน
การดื่มสุราไทย ของการมีสัมมนาพาปลิ้นซ์เป็นครั้งแรก
++เพื่อนแมน ที่แวะเวียนมาในทีมงานสว่างคาวง ช่วยสกัดดวง
เจ้าอย่างเพื่อแนตไว้ได้ช่วงเวลาหนึ่ง
++เพื่อนกานต์ที่แวะเวียนในทีมงานสว่างคาวง จนถูกทีมงานสว่างคาวง
ขับไล่อย่างหมู่กะหมา กล่าวหาว่าเป็นตัวซวยที่ทำให้
ทีมงานสว่างคาวงเจ๊งไปตามๆกัน แท้จริงหาใช่เพื่อนกานต์ไม่
เป็นที่พี่เบ้นซ์(มั้ง)
++เพื่อนมกเป็นผู้ที่ปลุกวิญญาชาวคณะให้พร้อมที่จะ
ไปตามความฝันของทุกคน
++น้องๆเจ้าภาพทุกคนที่สืบสานตำนานการเจ๊งสัมมนาต่อไปอีกหนึ่งครั้ง
++พี่แม็คผู้ที่เป็นบอร์ทได้อย่างดีเยี่ยมมาตลอด ปิดท้ายด้วย
การเป็นเจ้าคนสุดท้ายของทีมงานสว่างคาวง
++เพื่อนก้อง(หมวด)ผู้ที่ดูแลการเล่นรอบกองไฟได้เป็นอย่างดี
++พี่บี สุดบรรยาย ใครที่ยังจำภาพพี่บีปีที่แล้วได้
ปีนี้ยังพูดได้ช้าเมือนเดิม(คงรู้นะว่าเมามากไหม)
๕๕๕และอีกหลายคนที่ไม่ได้เอยนามที่ทำให้พาปลิ้นซ์ดำเนินต่อไป๕๕๕
เอาเป็นว่าครั้งหน้าของเราเจ้าภาพเป็นรุ่นพี่เบ้นซ์ความสนุก
คงไม่หายไปไหนเป็นแน่ หวังว่าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆที่ขาดครั้งนี้ไป
ครั้งหน้าคงจะมาเสริมทัพกันให้เต็มกำลังพาปลิ้นซ์นะครับ
ปล.แอบน้อยใจ ที่เราใจด้วยมาตลอด แต่ไม่คิดว่าจะไม่ใจกับเรา
ปีนี้เมามากจริงๆ พรุ่งออกมาแบบว่ารู้เลยว่ากินอะไรไปบ้าง กินตั้งแต่สิบเอ็ดโมง ถึงเมื่อไหร่ไม่รู้ตื่นมาอีกทีเย็นแล้ว 23 julio เข้าข้างตัวเอง ตั้งคำถามกับตัวเองอยู่ตลอดสองเดือนที่ผ่านมาว่าสิ่งที่ตัดสินใจให้เหตุการณ์ต้องมาเป็นแบบนี้ "เราคิดดีแล้วเหรอ" แต่คำตอบที่ได้มันก็เป็นคำตอบที่เข้าข้างตัว ว่าทำถูกแล้ว แต่ทำไมนะยิ่งนับวันความรู้สึกยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกวันว่าเราทำไม่ถูกเลย ไม่น่าทำให้มันเป็นแบบนี้เลย ทำให้ต้องมานั่งคิดอีกว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะทำไหม จะเลือกไหม ถ้าเรารู้อนาคตว่าสิ่งที่เราเข้าข้างตัวเองมาตลอด หลายต่อหลายปีที่ผ่าน ความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นเป็นแน่แท้ เข้าข้างตัวเองว่าสิ่งที่ทุ่มเททำลงไปทั้งหมดทั้งสิ้น จะทำให้เรามีความสุขมีสิ่งที่ทำให้คลายเหงา แต่มันไม่ได้ทำให้เราได้อะไรกลับคืนมาเลย มัวแต่คิดเข้าข้างตัวเองว่าเราได้กลับคืนมา อยากจะบอกจริงๆว่าเดินหมากผิด อนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป ก็ไม่อาจรู้ได้ เดือนหน้าอาจจะไปทำงานที่ใหม่ อาจจะเป็นคนไม่มีที่อยู่ อาจจะเป็นคนพเนจร อาจจะเป็นคนที่กินศักดิ์ศรีรักศักดิ์ศรียิ่งกว่าสิ่งใด ยอมเป็นคนกินน้ำลายตัวเอง อาจจะไปในที่ที่ไม่มีคนรู้จักเรา ไปในที่ที่เราไปเริ่มต้นใหม่ อาจจะละทางโลกไปเลย แต่ที่แน่ไปกว่านั้นศุกร์ขอไปสนุกก่อน ไปมีความสุขก่อน ไปกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่สัมมนาพาปลิ้นซ์ หลังจากนั้นค่อยกลับมานั่งคิดใหม่
เคยคิดมาตลอดเช่นกันว่าผมคนนี้จะไม่ทำตัวเป็นคนงี้เง้า จะไม่...หลายต่อหลายสิ่ง เพื่อเป็นทางที่ดีที่สุดต่อไปในอนาคต อยู่อย่างนี้ดีที่สุด เป็นอย่างนี้ดีที่สุดแล้ว ขาดใครไปสักคนคงไม่ตายใช่ไหม
ปล.เอาความคิดออกจากหัวซะบ้างนะ เอาความจำออกไปบ้าง จะได้ไม่คิดมาก จะได้รู้สึกสบายๆ 19 julio จะไปพาปลิ้นซ์แล้วนะไปๆมาๆก็จะได้ไปพาปลิ้นซ์แล้วนะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อีกเจ็ดวันเองนะ รู้สึกว่าเร็วมากเลย เมื่อวานเป็นไข้ เจ็บคอ ไอทั้งคืนเลย ทำให้มีความรู้สึกเกิดคิดถึงแม่ขึ้นมาเลย ตั้งแต่มาอยู่กรุงเทพฯได้สี่ปีครึ่ง เป็นไข้ตัวร้อนมาก็สองสามครั้งก็ไม่มีอาการแบบนี้ นอนหนาวมากเลยเมื่อคืนประมาณว่าอยากโทรไปหาแม่อ่ะ แต่ตีสามแล้ว ครั้งล่าสุดที่เป็นเมื่อตอนที่ก่อนไปสัมมนาเชียร์ครั้งที่หกจนกลับมาจากสัมมนาเชียร์อาการเป็นหนักมากเลยนอนเป็นไข้อยู่คนเดียวแต่มีเพื่อนคุยคอยเป็นห่วงอยู่ระหว่างที่เราไม่สบาย
ช่วงนี้ต้องรักษาร่างกายให้แข็งแรงเพื่อชัยชนะของทีมงานสว่างคาวง
สู้ๆนะทุกคนที่ทำงาน ขอให้แฮปปี้กับงาน แล้วไปพักผ่อนกันอย่างเต็มที่ ณสยามการ์เด้นบีสรีสอร์ท 17 julio ครึ่งเดือนกว่าๆ ของการทำงานเหตุการณ์ที่ผ่านมาตัวเราเป็นคนทำให้มันเป็นเช่นนั้น ตัวเราเป็นคนทำให้คนอื่นพูดถึง จงใจทำให้คนอื่นพูดถึง แต่ก็กลับมาทำไม่พอใจได้ การทำงานในครึ่งเดือนที่ผ่านมาก็แฮปปี้ดี เลยทำให้เลิกฟุ้งซ่านไปได้ทั้งที่มันควรจะฟุ้งซ่านไปแล้ว ก็ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา
เอาเป็นว่าอยากมีการเคลื่อนไหวของสเปลซบ้างก็เท่านั้นเอง
17 junio Servey สัมมนาพาปลิ้นซ์ ครั้งที่5 ตอน"เพื่อนข้ากินเหล้าเคล้าผืนทราย ตัวข้ายอมตายคาวง" เริ่มจากที่ว่าพี่บีกับมกราถามว่า"ไปหรือเปล่า" เราก็ถามว่า"ไปไหน" พี่บีก็บอกว่า"ตอบมาคำเดียวว่าไปหรือไม่ไปถ้าไปก็กลับไปเก็บเสื้อผ้าเจอกันที่บ้านกล้วย4-5ทุ่ม กลับวันเสาร์บ่ายๆ" เราก็คิดอยู่พักหนึ่ง ก็ถามว่า"มีค่าใช้จ่ายเท่าไหร่" มกบอกว่า"2-3ร้อยก็พอ" ก็เลยตัดสินใจไปแบบที่ว่าขณะนั้นมีเสื้อติดตัวมา2ตัวแล้วก็แปลงสีฟันที่พกติดตัวไว้ประจำก็เลยตาม มกรากลับไปที่หอแล้วก็รอรถออกมีกางเกงเลไป1ตัวแล้วก็เสื้อ2ตัวตั้งแต่ไปจนกลับ ก่อนออกเดินทางเราไปโทรไปบอกพี่เก๋ เจ้าถิ่นของเราเพื่อเตรียมต้อนรับคณะผู้Servey ผู้ร่วมเดินทางก็มี น้องเกมส์เป็นผู้ขับรถ มีผมเป็นคนนั่งเป็นเพื่อนคนขับ น้องกอล์ฟ น้องไปค์ มกรา พี่บี ตลอดการเดินทางเราก็คุยกันไปตลอดทางด้วยความสนุกสนาน บวก ความเครียดบ้างเล็กน้อย แต่ก็ถึงบ้านพี่เก๋ด้วยความสวัสดิภาพเวลา6โมงกว่าๆ แล้วก็นอนพักผ่อน
ตื่นมาอีกทีก็11โมงพร้อมอาหารเช้าบวกกลางวันด้วยข้าวมันไก่ แล้วก็ออกเดินทางไปหาที่จัดสัมมนา ที่แรกที่พี่เก๋แนะนำไปครับพี่น้องพักแพคเกทแล้วคิดในใจแพงแน่ๆ นั่งเรื่อท่องเที่ยวข้ามฝั่งไปเกาะทะลุ 5000บาทต่อคนครับพี่น้อง เราก็เสนอไปว่าตัดออกให้หมดเลยครับ ไม่ไปเกาะ นอนอยู่ที่ฝั่งครับ ราคาลดลงมาเหลือ2000บาทต่อหัวครับ เราก็เลยเปลี่ยนที่ ไปหาที่ใหม่ ราคาก็ยังไม่ได้อยู่ดี จนไปเจอที่บางเบิดที่พักถูกใจคอสุราและขาไพ่เป็นอย่างมาก หาดสวย ราคาต่อหัวสู้ไหวรับได้ แต่เสียตรงที่ว่าวันที่เราจะจัดมีคนอื่นมาพักด้วยเลยไม่เป็นส่วนตัวแต่ก็เก็บไว้ในใจ แล้วก็เดินทางต่อไป ไปจนถึงชุมพร หาดทรายไม่ค่อยสวยก็เลยไม่ชอบ เลยไปหาอาหารเย็นที่ชุมพรกิน ชื่อร้านว่าYellow Stone อาหารรสชาติถูกปากเปิดเพลงสไตล์พวกเราเลยครับ แต่หมดไปเท่าไรห่ไม่ทราบเพราะว่าเจ้าภาพพี่เก๋ของเราเลี้ยงหมดเลย จากนั้นก็เดินทางมาที่ทับสะแกต่อ ไปหาสถานที่ต่อไป ก็ไปที่เก่าที่จัดสัมมนาครั้งที่3กะ4 แต่พี่เปิ้ลไม่อยู่ก็ดูที่อื่นต่อไปเรื่อยๆ ราคาก็แพงใช่ได้ครับก็เลยตัดสินใจกลับมานอน
พี่เก๋ก็มาเคาะประตูเรียกก็ไม่มีใครลุกครับ ผมออกไปดูพี่เก๋บอกว่าอย่าลืมกินน้ำเต้าหู้นะ และจะไปกันกี่โมง เราก็บอกพี่ไปว่ารอให้ตื่น สักพักพี่เก๋ก็มาบอกอีกว่าเดี๋ยวไปรับพี่ที่รีสอร์ทนะ ก็เลยปลุกน้องไปค์ให้ไปอาบน้ำ แล้วก็อาบกันจนหมดแล้วก็ไปรับพี่เก๋ ไปกินข้าวกลางวันเป็นอาหารทะเล อร่อยมากๆ พี่เก๋เลี้ยงอีกเช่นเคย จากนั้นไปเจอสถานที่ถุกใจมากเลยครับเราก็เลยตกลงว่าจะเลือกที่นี่แต่ติดที่ว่าวันที่เราจะไปสถานที่ไม่ว่าง ก็เลยมาคุยกันว่าจะเลื่อนไปเป็น4-6ส.ค.แทนจากเดิมคือ28-30ก.ค. แต่ถ้าเลื่อนเราก็จะได้สถานที่ที่ถูกใจอย่างมากเป็นส่วนตัว หาดทรายกว้าง น้ำทะเลใส ที่พักใหม่ แต่ก็จะทำให้มีคนมาไม่ได้สองคนคือไอ้แนต และน้องไปค์ ตอนนี้ก็เลยเป็นการตัดสินใจของน้องรุ่นที่จัดคือรุ่นน้องกอล์ฟ แล้วก็ไปทานอาหารเย็นเป็นพิซซ่า ไปส่งพี่เก๋ เดินทางกลับ ถึงกรุงเทพเวลาตี2กว่าๆ
ปล. ครบรอบ5ปีสัมมนาพาปลิ้นซ์พี่เบ้นซ์ผู้บุกเบิกสัมมนานี้ เลยอยากได้โปรเจคเตอร์เพื่อประมวลภาพสัมมนาพาปลิ้นซ์ทั้ง4ครั้งที่ผ่านมาและครั้งที่5ที่จะถึงด้วย
ปล2. อยากให้คนที่ไปตั้งแต่ครั้งที่1ไปกันให้ครบนะครับ
ปล3. เตรียมเงินกันไว้เลยครับสายไพ่ทั้งหลาย สายเหล้าเตรียมบริหารตับไว้ให้พร้อมได้เลย 28 mayo สัมมนาหน้าฝนของคนทำงาน วันที่จะไปสัมมนาคณะเป็นปีที่สี่สำหรับเราใกล้เข้ามาถึง ยิ่งคิดไม่ตกขึ้นมาเรื่อยๆ กลัวที่บ้านจะว่า เราจะเอาไงดี เราจะไปดีไหม จนในนาทีที่ตัดสินใจว่าจะไปสถานะการณ์ทางบ้านไม่ดีเอาเสียเลย ทำให้ต้องกลับมานั่งคิดทบทวนอีกรอบ ครั้งนี้น้ำตาไหลเลย โทรหาคุณแนต โทรหาน้องกอล์ฟ เลยตัดสินใจว่ามาและกัน แล้วก็มาทั้งที่ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเงินอยู่สองร้อยบาทไทย พอวันไปสัมมนาก็ทำให้หยุดคิดเรื่องต่างๆไปได้ เพราะมีเพื่อนๆ มีพี่ๆ มีน้องๆ ทำให้สนุกสนาน ก่อนจะออกเดินทางก็๋แวะไปจ่ายค่าน้ำ ที่บ้านโดนน้ำตัดเลยต้องไปจ่ายที่ประปาสาขาพระโขนง จากนั้นหน้าที่เราก็เช็คว่าคณะกรรมการปี49 ที่จะไปตอนเช้าว่าอยู่ไหนบ้างแล้ว พอขึ้นรถก็แอบไปนั่งคุยกะน้องๆแหละ เพื่อนๆก็แซวว่า"มึงจะอยู่เพื่อนบ้างไม่ได้หรือไง" พอไปถึงระยอง น้องcom'50 ก็ไปเทรนน้อง คุณกานต์ก็เรียกเพื่อนๆประชุม จากนั้นก็เดินไปดูน้องๆเทรนว่าน้องๆผิดตรงจุดไหน ตามสคลิปแล้วเราจะเทรนน้องบ่ายวันที่สอง แต่เห็นคุณกานต์เริ่มก่อน เราก็ตามครับ เดี๋ยวนี้สอนไม่เก่งแล้ว พอตอนเข้าห้องสัมมนาก็แนะนำตัวนิดหน่อย เล่นเกมส์เบ๊ครับ เราได้โคโยตี้แหละ เต้นซะไม่มีอ่ะ จากนั้นเราก็ไปคุยรายละเอียดงานกับcom'50 เพื่อนๆก็ตามมากันอีก แล้วก้เข้านอน
วันที่สอง
ตื่นเช้าโดยคุณมุกมาปลุก ไปกินข้าวต้ม น้องๆก็เริ่มเทรนตอนเก้าโมงเช้า คุณเอกของเราเดินไปดูน้องครับผมก็ตามไป ว่าแล้วว่าคุณเอกต้องลง เราก็เคยเข้าขากันอยู่แล้วจะหยุดได้เหรอ ในที่สุดเอามาตรฐานสมัยก่อนมาใช้ถึงแม้จะไม่ถึงเมื่อก่อน แต่ก็ทำให้น้องเป็นลมไปเยอะเลย ประมาณสิบเอ็มโมงคุณกานต์ให้มกมาตาม แต่ไม่ไป อีกรอบบอกว่าตั่งกะเอกให้ไปประชุม พอไปได้สักพักเอกก็ลงมา เราเห็นเอกลงมา เราก็ลงตามไปครับ เที่ยงก็ปล่อยน้องๆไปทานข้าวเที่ยง ทีนี้และมันเลยครับพี่น้อง เกมส์เบ๊มันมาก พี่เบนซ์ของเราเป็นเบ๊ แกก็เล่นอย่างเต็มที่ของการเป็นเบ๊ พอดีคุณโบแขนด้วนได้เบ๊อย่างพี่เบนซ์ไปบริการ แก่ใช้ซุปเปอร์เบ๊ไปจัดหาน้องร้อง แดนเซอร์มาบริการ เห็นแกป้อนข้าคุณโบแล้วฮาสุดๆ จากนั้นก็ไปเล่นฐานกับน้องซึ่งสต๊าฟปีสามเป็นคนทำ เราก็ดื้อกันใหญ่เลย ด้วยความแก่ครับน่ามึดเวียนหัวเลย พอเล่นฐานเสร็จให้น้องพักสักพักนึง ก็ให้ปีสี่ไปเรียกน้องรวมแล้วเราก็ไปลงมือเทรนเองเลยครับมีเอก มีกานต์ แล้วก็เพื่อนๆทีมงานเก่าแต่ก็ไม่เต็มที่เหมือนเมื่อสามปีที่แล้ว ห่างหายจากวงการไปนาน พอเย็นก็ไปอาบน้ำ เข้าห้องสัมมนาก็ได้เฮฮา แล้วก็ไปนอน จากนั้นตื่นมาบายศรีที่น้องทำตามข้อเสนอแนะของเรา ที่เราไปได้มาจากค่ายอาสา น้องๆก็มาให้ผูกเยอะอยู่ปีนี้พูดไม่เก่งเลย ไม่รู้จะสอนไรน้องๆดี แต่ฝนมาครับ แล้วก็ไปเริ่มผูกให้ปีสี่กว่าจะเสร็จก็ตีห้า แต่วันนี้เราก็ได้พูดความในใจกับน้องๆ เราได้"ขอโทษน้องๆที่ผ่านมา ขอบคุณน้องๆที่อยู่เคียงข้างพวกๆพี่มาตลอด"แล้วก็ไปนอน
วันกลับ
ตื่นมาทีแรกตอนเกือบแปดโมงตอนที่ไอ้บอลกลับ แต่ลุกไม่ไหวเลย ตื่นมาอีกทีเกือบสิบโมง ไปแปลงฟันครับ น้ำไปอาบ และตามกำหนดการต้องเทรนน้องทั้งหมดเพื่อให้บัตรสต๊าฟตอนสิบโมง แต่เลื่อนเป็นสิบเอ็ดโมงแดด ร้อนครับน้องกอล์ฟประธานไม่มีรองเท้า เราได้บังเอินมาเห็นพอดี แต่น้องจ้องคนอื่นๆมานานแล้วเราก็ลืมไปว่าน้องไม่มีรองเท้า พอเราเห็นเราก็เอาของเราไปให้ใส่ เราก็ต้องเดินไปเดินมาเพราะว่าถ้าอยู่กับที่จะร้อนมากๆ และก็ขึ้นรถ เดินทางกลับฝนตกครับพี่น้อง เราก็เล่นน้ำฝนเลยครับพี่น้องนึกถึงวันเก่าๆสมัยเป็นสต๊าฟปีสามที่ฝนตกแล้วเราโดนเทรนอย่างหนักคานไปคานมาตั้งแต่โรงอาหารไปถึงหอสมุดสุรัตน์ มีเอก มีกานต์เป้นผู้ร่วมระลึกถึง แล้วมีน้องไปค์ น้องแนนเล่น สนุกดี พอฝนหยุดไปอาบน้ำที่ห้องน้ำโดยใช้ที่ฉีดตูดครับแล้วก็เอาน้ำยาล้างมือมาถูตัวครับแล้วก็กลับบ้านครับ
ปล.น้องทุกคนพี่เป็นห่วงคณะมากคนนึงนะ อย่าทิ้งเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และคณะนะ สู้ๆกันทุกคนพี่ๆยินดีให้คำปรึกษาได้เช่นเดิม26 marzo อำลาBlog เท่าที่จำได้ว่าเข้ามาอัพBlogก็หลายครั้งมาก จนมีอยู่ช่วงนึงถึงขนาดอัพทุกวันเลย แต่บางครั้งก็เกิดอาการที่ชาวคณะเราเรียกกันที่ว่าป่วยก็จะลบทิ้งไปหมดเลย หากจะนับเวลาจนวันนี้ก็เกือบ2ปีเต็มที่เล่นเอ็ม มีเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ผ่านเข้ามาบันทึกเป็นความทรงจำในนี้ และลบความทรงจำเหล่านั้นทิ้งไป เพื่อที่จะลืมมันไปซะ
วันนี้ก็จะเข้ามาเพื่ออำลาความทรงจำอีกครั้ง ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสอีกเมื่อไหร่ที่จะเข้ามาอัพ เป็นการยากที่จะทำใจได้ ตลอดเวลา4ปีที่ผูกพันธ์ กับหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง มันบันทึกเรื่องราวเข้าไว้ในความทรงจำที่ไม่สามารถบันทึกลงในบล๊อกได้ในช่วงเวลาที่แสนสั้นที่เหลืออยู่นี้ ได้แต่บอกว่าประทับใจทุกสิ่งทุกอย่าง ถ้าใครๆได้เข้ามาอ่านก็อยากบอกว่าคงห่างหายจากการออนเอ็มไปนานหน่อย จนกว่า...เมื่อไหร่ก็ไม่สามารถบอกได้อีกเช่นกันก็ได้แต่หวังว่าคงในเวลาไม่กี่เดือนข้างหน้าที่จะได้เข้าอัพใหม่นะ
ปล.รักเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และชาวคณะ ทุกคนเลย 10 febrero วันนี้ผมขอกล่าว... หลังจากที่เมื่อคืนนี้มหาวิทยาลัยได้จัดงานThanks for Activities เพื่อขอบคุณนักศึกษากิจกรรมและงานนี้ก็เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าความเป็นคณะกรรมการคณะบริหารธุรกิจได้สิ้นสุดลงแล้ว ความสนุกสนานและประสบการณ์ ตลอด 4ปีที่ผ่านมานั้น มากมายเสียเหลือเกินผมไม่สามารถจะตอบแทนได้หมดทุกคนมีเพียงคำเดียวที่จะกล่าว ก็คือขอขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุนให้โอกาส ให้คำปรึกษา และขอโทษด้วยถ้าหากได้ล่วงเกินไปบ้าง ตลอด4ปีที่ผ่านมาก้าวแรกของผมที่ทำให้ผมได้เป็นที่รู้จัก ที่จะไม่กล่าวถึงไม่ได้เลย นั่นคือ อดีตครอบครัวบ้านหลังแรกของผม เอ็นเตอร์เทรนครับ
ก้าวต่อมาของผมคือเพื่อนๆ ทุกคนที่ทำงานร่วมกันมาแสนเหนื่อย แสนหนัก หัวเราะด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน ก็คือเพื่อนๆรหัส14602ทุกคนที่เคยร่วมงานกันมาตั้งแต่ปี1 ไม่ว่าจะไปเชียร์รักบี้ฟุตบอลที่จุฬาฯ เป็นการไปเชียร์ข้างนอกร่วมกันครั้งแรก เชียร์ฟุตบอลยูลีกที่รามคำแหง ร่วมกันทำสัมมนาเชียร์ให้ผ่านไปด้วยดี
บูมน้องที่ม.เกษตร และอีกหลายงานที่ผ่านมารวมถึงงานทั้งหมด ของการเป็นคณะกรรมการคณะบริหารธุรกิจหลักสูตร 4 ปี
1.ขอบคุณพี่ๆคณะกรรมการปี2546ทุกๆคนที่จัดกิจกรรมเพื่อปี1ให้กับน้องๆ14602 จัดสัมมนาคณะที่ทำให้ผมได้ไปรู้จักกับเพื่อนๆ พี่ๆ ต่างกรุ๊ป งานนี้ทำให้คนถามในใจว่าไอ้นี่เป็นไรมากหรือเปล่าวะ ปัญหามากมาย
2.ขอบคุณพี่ๆคณะกรรมการปี2547ที่ทำให้ผมได้เพื่อนๆใหม่ ให้ผมได้เป็นรุ่นพี่ใหญ่รังสิต ให้ผมได้เป็นสต๊าฟ ให้ผมรู้จักคำว่าเพื่อนแท้ จัดบายเนียร์ให้ผมได้เห็นประสบการณ์การทำงาน
3.ขอบคุณพี่ๆคณะกรรมการปี2548ที่ให้คำแนะนำ ที่เป็นที่ปรึกษาตลอดมา ที่ทำให้ผมได้กอดคอกันร้องไห้กับเพื่อนๆ มาตลอด3ปีที่รู้จักพี่ๆ ที่คอยเป็นห่วงใยเสมอเมื่อพวกผมเกิดปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้เลย ขอบคุณสัมมนาคณะที่พี่จัดที่ทำให้ผมได้เห็นนิสัยที่แท้จริงๆ ของคน
4.ขอบคุณน้องๆรหัส14702ทุกคน ที่เคยให้ความร่วมมือพี่ในการเข้าเชียร์ ที่เป็นแขนเป็นขาพี่ๆในการทำงานทุกงาน เหนื่อยแทนพี่ ทำงานแทนพี่มาจนถึงทุกวันนี้
5.ขอบคุณน้องๆเอ็นเตอร์เทรนรุ่น12 ที่เคารพพี่มาตลอดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
6.ขอบคุณน้องรหัสทุกคนที่ให้ความร่วมมือกับพี่รหัสคนนี้ ด้วยดีเสมอมา
7.ขอบคุณน้องๆรหัส14802ทุกคนที่เคยร่วมงานกัน ที่คณะกรรมการปี2548เป็นผู้จัด
8.ขอบคุณน้องๆสต๊าฟปี2 14802ทุกคนที่ทำงานร่วมกับพี่มา ที่ผ่านการเทรนสต๊าฟจากพี่
9.ขอบคุณน้องๆรหัส14902ทุกคนเป็นอย่างมาก ถ้าไม่มีน้องๆที่มาร่วมกิจกรรมต่างๆของคณะกรรมการคณะบริหารธุรกิจหลักสูตร 4ปี ที่พวกพี่เป็นผู้จัด ถึงแม้ว่าพี่จะทำกิจกรรมไม่สมบูรณ์ตามความฝันของน้อง และคงจะลุล่วงไปด้วยดีไม่ได้เลย ถ้าไม่มีน้องๆทั้งหลายที่ให้ความร่วมมือ
10.ขอบคุณสมาชิก กกต.ทุกคนเลยที่ร่วมงานกันมา เหนื่อยด้วยกัน เฮอาด้วยกัน สนุกด้วยกัน ขอบคุณมากๆเลย
-สุดท้ายที่ต้องขอบคุณ ขอบคุณน้องๆคณะต่างๆ ที่ให้ความเคารพพี่ เจอกันก็ยกมือไหว้ และก็ต้องขอบคุณชมรมเชียร์ ที่ให้ผมได้ทำงานเพื่อมหาวิทยาลัยกรุงเทพ รู้จักเพื่อนๆต่างคณะ รู้จักน้องๆต่างคณะ เวลามีงานมหาวิทยาลัยจึงทำให้ผมสามารถที่จะทักทายคนได้มากมาย -ขอบคุณจริงๆ บุฟเพสันนิวาส มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะบริหารธุรกิจ รักทุกสิ่งทุกอย่างในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ |
|
|